June ’17

It’s officially summer and I’m excited for it! :-) Here’s what bits were my favourite last month.

IMG_20170611_133600
Eating fancy eclairs in Ukkel
IMG_20170617_121320
Going to the zoo
IMG_20170618_103819
Hosting my parents for brunch and using the edible flowers from our garden
IMG_20170623_150158
The blue sky on our walk along the beach
IMG_20170611_155615
Home made iced tea
IMG_20170625_122921
Riding a tandem bike for the first time 
IMG_20170614_100417
Having the privilege of seeing the view over Leuven from the tiny balcony at our office
IMG_20170623_211726
Seeing the sun set with the one I love
IMG_20170624_153537
Eating birthday cake
IMG_20170615_183237
A first run
IMG_20170627_193618
Meeting Kaatje at the Kaaitheater cafe
IMG_20170613_192604
Having biscuit cake with Sophie after work
IMG_20170623_151317
Seeing the man on the right taking a snooze because why not?
IMG_20170626_082233
Coming into the office on Monday and seeing this
IMG_20170602_102119
Discovering the hidden gems in the beguinage in Diest
IMG_20170623_151141
Enjoying the gallery when it’s not too crowded
IMG_20170617_142626
Catching this photo (with my phone!) and absolutely loving how color-coordinated these two are. This is my favourite photo of the month

Love,

Silke

De egel

Mijn favoriete kortverhalenschrijver en poëet moet wel Toon Tellegen zijn. Er is niemand die zo’n zware onderwerpen zo licht kan doen lijken en voelen. Soms denk ik dat hij de enige is die de wereld een beetje begrijpt én ze kan omzetten in begrijpbare woorden en vatbare metaforen. En nog op een prachtige wijze ook. Hieronder een klein fragmentje uit Geluk bij een Ongeluk.

##

Ik wil één ding vaststellen, dacht de egel op een keer. Onomstotelijk vaststellen. Zo vaststellen dat niet het meer ongedaan kan maken. Ook niet als de olifant er precies bovenop valt, of als de neushoorn erop afstormt, of als de beer het opeet, of als de aardworm het verstopt, of als de wind het beetgrijpt en ergens wil bezorgen waar niemand woont.
Ik sla het met honderd spijkers aan mijn muur, dacht hij, en ik schrijf het op mijn spiegel, ik kras het in mijn tafel, ik snijd het in de stam van de wilg, ik roep het in een gat in de grond en maak dat gat gauw dicht zodat het daar altijd blijft hangen, ik zorg ervoor (maar hij wist nog niet hoe) dat niemand het vergeet…
Hij bedacht nog veel meer, urenlang, tot de zon onderging en het donker werd in zijn kamer.
Totdat hij niets meer kon bedenken en zachtjes bij zichzelf zei:… dat ik gelukkig ben.
Hij knikte. Hij voelde zijn wangen gloeien.
Het was stil, overal om hem heen.
Hij voelde zich plots heel eenzaam, zo eenzaam als hij zich nog nooit had gevoeld
Dat ik óók gelukkig ben, dacht hij toen.
Hij ging in bed liggen.
Dat wil ik vaststellen, dacht hij. Toen sliep hij in.

tell003lang01ill06.gif