Toen de woorden vloeiend, vlechtend

In de wind zo woest

Windstil

Bleven kleven

Heb ik door mijn haren gestreken

En de woorden

Als zandkorrels

Opzijgelegd

Op een hoopje

En dan hoop je op z’n minst

De knopen te ontwarren

 

Maar zeelucht is zout

En knopen klitten soms

Extra aan elkaar

Zo gaat dat soms

Dat ontwarren van het haar

Dat ontleden van zinnen

Dat begrijpen van elkaar

 

2015

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s